D-log

Recensie: Wall-E

Door Michiel Veenstra, zaterdag 21 juni om 9 30

Vrijdag 20 juni heb ik het geluk gehad samen met Menno een vroege persvoorstelling te zien van Wall-E, de nieuwe Pixarfilm die 30 juli gaat draaien. Daarover kreeg ik van Menno de volgende mail:

Ik had het er voor de voorstelling met Michiel V over, hoe gaan we de preview van Wall-E “verslaan” op D-log straks?

Michiel had het idee dat ik niet verder zou komen dan: Wow! Ik kan af en toe vrij kort zijn over wat ik vind.

En heel eerlijk, dat is wel het gevoel. Wall-E ziet er fantastisch uit. Ik was er een beetje bang voor dat, door de vele trailers die er zijn gemaakt, er weinig onbekends meer in de film zou zitten. Maar maak je daar maar geen zorgen over. In de trailers wordt weinig prijs gegeven over het verhaal.

De eerste zin in de persmap is:
Wat als men de aarde zou moeten verlaten en iemand zou vergeten de laatste robot “uit” te zetten?

Ja.. wat dan?

Misschien dat Michiel het hier kan overnemen…zonder natuurlijk het hele verhaal uit de doeken te doen :-)

Maak je geen zorgen Menno, ik zeg niets over het verhaal. Het was inderdaad een te mooie verrassing om er achter te komen dat je zelfs na zoveel verschillende teasers en trailers eigenlijk nog niets weet over het verhaal van de film zelf. De teasers hebben wel geholpen met het neerzetten van de setting aan het begin van de film: Wall-E is de laatst overgebleven robot op de dan verlaten en compleet vervuilde aarde en hij ruimt op. Dag in, dag uit, al 700 jaar lang. En er verandert eigenlijk niets, tot een prachtige robot genaam Eve op aarde arriveert.

Je hebt het eigenlijk nauwelijks in de gaten, maar er gaat al snel een half uur voorbij in de film zonder dat er ook maar een woord gesproken wordt. Af en toe hoor je wat tekst in oude videofragmenten die her en der nog aan en uit floepen op aarde, maar een ongekend groot deel van de film moet het hebben van nonverbale communicatie.

En damn damn damn wat is Pixar daar goed in. Nog voorop gesteld dat je soms vergeet dat die verdraaide Wall-E helemaal niet bestaat, zelfs als hij echt zou zijn is het niet meer dan een blok metaal. Een robot. Een machine. Maar Pixar doet weer waar het al sinds Luxo Jr. zo goed in is: ze geven leven en persoonlijkheid aan objecten. Vanaf het eerste moment dat je Wall-E bezig ziet, zwoegend op de stoffige en smerige vuilnisbelt die aarde heet,heb je sympathie voor ‘m. Elke kleine beweging met z’n ogen, z’n handjes, z’n rupsbanden… alles straalt karakter en persoonlijkheid uit!

Wall-E is de nieuwe Pixar, maar ook weer een filmgenre op zich. Zoals Finding Nemo een roadmovie was, Cars een buddy movie, The Incredibles een superheldenactiefilm en Ratatouille een kleine art-house film, zo is Wall-E Pixar’s eerste science fiction film. Je ziet veel robots, sterrenstelsels en futuristische gadgets. Ik zeg eerlijk: dat kostte me even moeite. Ik hou zelf niet zo van SF, maar al na een paar minuten kon ik me daar helemaal over heen zetten. Waar ik bij een gemiddelde Star Wars film verveeld wegkijk, hier zuigt het verhaal je zo op dat het geen moment meer een belemmering is. SF is ook niet meer dan de setting van de film, het vormt niet zozeer de hoofdmoot in het plot: dat is namelijk meer een romantische komedie.

Ik denk na gisteren niet terug aan het zien van SF-film, maar aan het zien van de beste Pixar-film tot nu toe. Ze hebben het WEER geflikt. Pixar heeft een gigantische gok genomen door figuren te nemen die nauwelijks kunnen praten, maar ze behoren wel tot de meest innemende en geloofwaardige characters die ze tot nu toe hebben bedacht.

Grafisch gezien is het allemaal WEER mooier en beter dan in de vorige films. Het is even wennen na Ratatouille waarin je alles meteen kon vergelijken met eigen waarneming (Zie die straatklinkers! Kijk dat eten eens!), want hier is het veel metaal, metaal en nog eens metaal, maar mooi is het zeker.

Ik kan nu al niet wachten om Wall-E vanaf 30 juli weer te begroeten in de bioscoop en nog liever zelfs hem dit najaar op Blu-Ray te kunnen aanschaffen. Ik ben nu al om, maar ik weet zeker dat de film bij een 2e, 3e, en 50e kijkbeurt nog meer lagen van puur filmplezier blootgeeft.

En oh ja, de korte film voorafgaand aan de film, Presto, is hi-la-risch.

films - wall•e | details & reacties (5) |